donderdag 31 oktober 2013

Verwarring omtrent de ondergang van Ateliers ‘93


Wat is er gebeurd?

Vorige week schreef ik het artikel ‘Ateliers ’93 is morsdood’ over de opheffing van kunstenaarsinitiatief stichting Ateliers ’93, een sociale verhuurder van ateliers in Hengelo. De in 1994 opgerichte stichting ging begin september ten onder. Er zouden geen baten meer zijn, had het bestuur bij de Kamer van Koophandel opgegeven. Er werd gebruik gemaakt van een turboliquidatie. Dat is een ongecompliceerde methode om een overbodig geworden rechtspersoon uit de wereld te helpen, een methode die bestuurders ontslaat van de plicht om verantwoording af te leggen en ruchtbaarheid te geven aan de opheffing. Het gebruik van die methode was niet terecht, beschreef ik in ‘Waar is het vermogen van Ateliers ’93?’. De stichting was helemaal niet overbodig, maar onderhield financiële relaties met onderhuurders, projectontwikkelaar EMGA en de gemeente Hengelo. Begin deze eeuw bezat de stichting nog een flink vermogen, terwijl er daarnaast nog een subsidie van het Roelvinkfonds in de lucht hing ter hoogte van ruim €4600. Wat is daar bij Ateliers ’93 toch in ’s hemelsnaam gebeurd?

Verwarring zaaien

Op 28 oktober vond er een overleg plaats tussen de ex-bestuurders van de ontbonden stichting Ateliers ’93 en ambtenaren van de gemeente. Volgens een van de ambtenaren, Yvonne van den Reek, is Ateliers ’93 niet opgeheven. Ik dacht: wat krijgen we nu, en belde meteen het Handelsregister. Dat bevestigde dat Ateliers ’93 toch echt als ontbonden rechtspersoon staat geregistreerd. Weer contact gezocht met mw. Van den Reek en haar geconfronteerd met het feit dat Ateliers ’93 bij het Handelsregister geregistreerd staat als ontbonden rechtspersoon. Ze bleek daar niet van onder de indruk. “Voor ons is Ateliers ’93 nooit juridisch opgeheven.” Ze wist me te vertellen dat de bestuurders van de stichting zich tijdelijk hebben uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel, omdat ze problemen hadden met de verhuurder. Ik sprak mijn verbazing daarover uit. Bestuurders worden toch geacht problemen op te lossen? Je gaat je toch niet bij de Kamer van Koophandel uitschrijven zodra het een beetje lastig wordt? Volgens Van den Reek zijn de moeilijkheden inmiddels opgelost: er ligt een concepthuurovereenkomst met de verhuurder. De bestuursleden zullen zich weer gaan inschrijven bij de Kamer, zei ze.

Hoe zit het nu?

Op de site van de Kamer van Koophandel staat het volgende over de opheffing van een rechtspersoon:
De ontbinding van een rechtspersoon gaat vooraf aan de beëindiging. Een ontbonden rechtspersoon houdt niet direct op te bestaan, behalve als er op het moment van ontbinding geen vermogen is. Is er wel vermogen? Dan moeten eerst schulden en uitkeringen betaald worden (vereffening). De rechtspersoon blijft voortbestaan tot dit gebeurd is. Als de rechtspersoon is opgehouden te bestaan en er blijken achteraf nog schuldeisers en of baten te zijn, dan kan de vereffening worden heropend. In dat geval herleeft de rechtspersoon (maar blijft ontbonden) voor het afwikkelen van de vereffening. Belanghebbenden kunnen de rechtbank dan verzoeken de vereffening te heropenen.
Een medewerkster van het Handelsregister wist daar nog aan toe te voegen dat stichting Ateliers ’93 echt definitief is opgeheven, maar dat het iedereen vrij staat om een nieuwe stichting Ateliers ’93 op te richten. Dat moet dan wel via de notaris, die de statuten op moet maken. De ontbonden stichting Ateliers ’93 kan nog wel weer ‘levend’ gemaakt worden, maar alleen als blijkt dat er nog vermogen (positief of negatief) in zit. Er moet dan alsnog vereffend worden, en voor de duur van de vereffening kan de opgeheven stichting nog actief zijn. Daarna houdt het echt onherroepelijk op.

Vragen die we moeten blijven stellen

Het heeft er alle schijn van dat ex-bestuurders Marcel G. en Anita H. een raar verhaal bij de gemeente hebben opgehangen. Dit duo heeft beslist iets uit te leggen, niet alleen tegenover subsidiegever gemeente Hengelo, maar ook tegenover de onderhuurders. Waarom hebben ze de stichting geliquideerd? Waarom lopen ze weg voor hun verantwoordelijkheid? Waar is het vermogen van Ateliers ’93 gebleven? Waarom willen ze zich niet verantwoorden? Waarom hangen ze een kletsverhaal op? Waarom logen ze in 2009 tegenover de Kamer van Koophandel? En de belangrijkste vraag op dit moment: hoeveel subsidie (in geld of natura) gaat de gemeente Hengelo nog investeren in dit zinkende schip? Sinds medio jaren 90 heeft de gemeenschap zeker een kwart miljoen euro geïnvesteerd in Ateliers ’93. De laatste 12 jaar werd deze organisatie geleid door onbetrouwbare en/of incompetente lieden. Het zou een goede zaak zijn als de gemeente daar eindelijk eens conclusies uit trekt. Onbekommerd doorgaan met de ondersteuning is niets anders dan een afgang voor Hengelo en een klap in het gezicht van alle bestuurders die integer en zorgvuldig handelen.

Update 16-12-2013
Op 28 november j.l. is er een nieuwe stichting Ateliers '93 opgericht. De gemeente gaat deze stichting weer subsidie verlenen. Wethouder Mulder van de locale partij Burgerbelangen sprak met "vertegenwoordigers van de huurders", de ex-bestuurders G en H. Ondanks dat Mulder beschikt over bewijzen dat zij hebben gelogen en het duidelijk is dat G en H uit angst de stichting hebben geliquideerd, is Mulder het niet met mij eens als ik G en H onbetrouwbaar en incompetent noem. De gemeente laat zich door dit duo volledig inpalmen. Van het verleden heeft men niets geleerd.
Zie ook Stichting Ateliers '93 is morsdood

donderdag 24 oktober 2013

Waar is het vermogen van Ateliers ’93?


De bestuurders knepen er stiekem tussenuit

In het artikel “Stichting Ateliers ’93 is morsdood” beschreef ik eergisteren de liquidatie van dit kunstenaarsinitiatief, het langdurige ziekbed dat eraan vooraf ging, en het feit dat deze zaak stil wordt gehouden. Het bestuur van de opgeheven stichting heeft gebruik gemaakt van een zogenaamde turboliquidatie, een snelle methode die open staat als er geen vermogen meer in de stichting zit. Er hoeven dan geen kosten gemaakt of stukken ter inzage gelegd te worden. De methode wordt vaak gebruikt om gemakkelijk van een overbodig geworden stichting af te komen. Maar omdat stichting Ateliers ’93 beslist geen overbodig geworden stichting was en er wel degelijk vermogen in zat, is er onterecht van deze flitsroute gebruik gemaakt.

Hoe had het wel moeten gaan?

Een normale procedure bij een op te heffen stichting is dat er eerst gekeken wordt naar de vermogenssituatie. Als er meer schulden dan bezittingen zijn, ligt een faillissement voor de hand. Is het omgekeerde het geval, dan dient er een verdelingsplan opgesteld te worden door de vereffenaars, in dit geval het bestuur. Blijken er geen bezittingen en schulden te zijn, dan kan zoals gezegd gebruik gemaakt worden van een turboliquidatie.
Omdat er vermogen in stichting Ateliers ’93 zat, had het bestuur de normale procedure moeten volgen. Die komt er op neer dat het bestuur na het nemen van een ontbindingsbesluit een liquidatiebalans opstelt op de datum van ontbinding, in dit geval 3-9-2013. Het bestuur treedt dan af, wat volgens de Kamer van Koophandel ook inderdaad gebeurd is, en de stichting bestaat alleen nog voor zover dat in het kader van de vereffening nodig is. Vanaf de inschrijving van de ontbinding bij het Handelsregister moet in alle uitingen van de opgeheven stichting de bewoording “in liquidatie” aan de naam van de stichting toegevoegd worden. Na aankondiging in een landelijk verspreid nieuwsblad worden liquidatiebalans, verantwoording en een eventueel verdelingsplan twee maanden ter inzage gelegd. In die tijd kunnen derden protest aantekenen. Als niemand bezwaar maakt, kan tot vereffening over worden gegaan. Pas daarna kan het definitieve einde van de stichting bij het Handelsregister worden ingeschreven.

Het vermogen van Ateliers ’93

Aan het begin van deze eeuw had stichting Ateliers ’93 nog een aanzienlijk vermogen. Ik herinner me een bestuursvergadering waarin een van de bestuurders n.a.v. de hoogte van het spaartegoed opmerkte dat als de gemeente hiervan op de hoogte zou zijn, dit moeilijkheden zou kunnen opleveren. Per slot van rekening was Ateliers ’93 een door de gemeente gesubsidieerde organisatie. De gemeente kon er gemakkelijk buiten gehouden worden, want zij had de stichting slechts de verplichting opgelegd om jaarlijks een resultatenrekening te overleggen. De balans bleef uit het zicht van de gemeente. Het vermogen van Ateliers ’93 is een aantal jaren later nog flink toegenomen door een subsidie van duizenden euro’s van het Roelvinkfonds. Wat is er met het vermogen gebeurd?

De relaties van Ateliers ‘93

De opgeheven stichting had relaties met meerdere partijen: als verhuurder met 17 kunstenaars, als huurder met projectontwikkelaar EMGA, en verder als subsidieontvanger met de gemeente Hengelo. Alleen daaraan al valt af te lezen dat Ateliers ’93 beslist geen in onbruik geraakte en overbodige stichting was, die je zomaar even bei Nacht und Nebel op kunt heffen.
Ateliers ’93 ontvangt maandelijks huur van 17 kunstenaars voor evenveel ateliers. Dat levert baten op. Er komt nog steeds ergens geld binnen. Waar gaat dat naar toe? Of is de huurders de huur voor de laatste maanden van 2013 kwijtgescholden? En wat zou in dat geval de gemeente, die subsidie geeft voor het exploiteren van de ateliers, vinden van het uitdelen van zulke cadeautjes?
Het bestuur van Ateliers ’93 heeft verzuimd om tijdig de huur op te zeggen van het van EMGA gehuurde pand en heeft ook een coulant voorstel van EMGA afgeslagen voor de periode na 1 januari a.s. Ateliers ’93 zit daarom vast aan een doorlopend huurcontract met een huur die zij alleen kon betalen omdat de gemeente in 2008 een fikse huursubsidie gaf voor een periode van vijf jaar. Aangezien het zeer de vraag is of de stichting de huur na 1-1-2014 nog kan betalen, is het waarschijnlijk dat hier negatief vermogen ontstaat.
De gemeente heeft Ateliers ’93 voor 2013 een subsidie toegekend van €5680. Deze subsidie is bedoeld voor het verhuren van 17 ateliers, het beheren van een expositieruimte voor Hengelose professionele beeldende kunstenaars en de marketing van een project voor de huurders van de stichting. Er is voor deze subsidie over 2013 nog geen verantwoording afgelegd bij de gemeente, aldus ambtenaar Klaske Buis, hoewel de stichting ondertussen is opgeheven. Als er al dit jaar een project of expositie bij de stichting heeft plaatsgevonden, dan hebben ze dat goed verborgen weten te houden. Er kan hier sprake zijn van negatief vermogen als de gemeente mocht constateren dat er aan de gestelde eisen niet is voldaan.

Ateliers ’93 dient zich te verantwoorden

In tegenstelling tot wat ik eergisteren stelde, nl. dat stichting Ateliers ’93 morsdood is, lijkt het er inmiddels sterk op dat de stichting nog wel even blijft voortbestaan, maar dan wel als stichting in liquidatie. Er dient alsnog een deugdelijke vereffening plaats te vinden. Pellicaan Advokaten stelt dat de ervaring leert dat voor de herroeping van een ontbindingsbesluit een gang naar de rechter onvermijdelijk is. Dat kan veel problemen opleveren voor de bestuurders, die de 17 aan hen toevertrouwde kunstenaars gewoon in de steek lieten. Zij hebben in 2009 al eens een leugenachtige opgave gedaan bij het Handelsregister, en hebben daarmee al in een eerder stadium aangetoond dat zij niet te vertrouwen zijn.
Er wordt inmiddels gepraat over een doorstart. Daar ben ik geen voorstander van. Ik hoop wel dat er een oplossing voor de huurders komt. Dat zou wellicht kunnen onder de vleugels van de SWWK, de stichting Woon- en Werkruimte Kunstenaars, een degelijke organisatie die niet door schandalen geteisterd wordt. Ik vind dat de gemeente geen belastinggeld meer moet verspillen aan avonturen van leugenaars. De gemeente moet de belangen van de gemeenschap centraal stellen. In mijn volgende artikel zal ik beargumenteren waarom het ongewenst is om een Ateliers ’93 2.0 met belastinggeld te ondersteunen.

Zie ook Ateliers '93 is morsdood

Stichting Ateliers ’93 is morsdood


Hier klopt iets niet

Voor velen kwam het als een verrassing: kunstenaarsinitiatief stichting Ateliers ’93 is uit haar lijden verlost. Na een langdurig ziekbed van 12 jaar werd zij op 3-9-2013 opgeheven. Uit informatie van de Kamer van Koophandel bleek dat het ging om een zogenaamde turboliquidatie. Bij de Kamer is gemeld dat er geen vermogen, positief of negatief, meer in de stichting zit. Een vereffenaar en een melding in een dagblad is in dat geval niet vereist. De stichting wordt dan zonder verdere plichtplegingen opgeheven verklaard.
Maar hier klopt iets niet: de stichting, die 17 kunstenaarsateliers verhuurt, huurt zelf 1000 m2 commerciële ruimte van projectontwikkelaar EMGA. Het contract is aangegaan per 1-1-2009 en loopt door na 1-1-2014. Het contract is niet rechtsgeldig opgezegd, aldus dhr. Goudszwaard van EMGA. Ateliers ’93 heeft van EMGA een prima nieuwe regeling voor 2014 aangeboden gekregen met een sterk verlaagde huur, maar die is door het bestuur afgewezen. Goudszwaard vreest dat na 1 januari a.s. de huur niet meer betaald zal worden en sluit niet uit dat EMGA de twee bestuurders in dat geval persoonlijk aansprakelijk zal stellen. Dat lijkt mij geen slecht idee.

We mogen het niet weten

In de contacten tussen het bestuur van Ateliers ’93 en EMGA werd de opheffing wekenlang verzwegen. Pas twee weken geleden kwam de aap uit de mouw en werd Emga van de opheffing op de hoogte gesteld. Zelf had ik gisteren contact met ex-werkneemster en woordvoerster van de geliquideerde stichting José Verstappen, die weigerde uitleg te geven over de opheffing. Ook bleek gisteren dat de gemeente, de subsidiegever van Ateliers ’93, niet van de opheffing op de hoogte is. Beleidsambtenaar Cultuur Klaske Buis was verbaasd en wist van niets. Ook een van de onderhuurders, Derya Zenginoglu, tevens raadslid voor Burgerbelangen, zei gisteren niet op de hoogte te zijn. De site en de facebookpagina van de stichting zwijgen als het graf over de liquidatie.

Het ziekbed van Ateliers ‘93

Onder kunstenaars, 2011, houtskool op papier, ©. Dit is het meest pijnlijke en
confronterende groepsportret van Hengelose kunstenaars dat ooit gemaakt is.
Twaalf jaar geleden kregen wanbetalers veel invloed op het bestuur van deze sociale verhuurder van atelierruimte. Het gevolg was dat de penningmeester onder druk werd gezet om af te treden. Hij werd vervangen door iemand die bewezen had dat zij niet met geld kon omgaan. De voormalige penningmeester kreeg eind 2002 een dreigbrief van het stichtingsbestuur, dat bijna geheel uit kunstenaars bestond. Het bestuur beval hem om voortaan te zwijgen over het verleden, want anders zou het huurcontract van zijn atelier ontbonden worden. Ik verbaas me er nog steeds over dat kunstenaars vijanden werden van de vrijheid van meningsuiting, terwijl zij voor hun werk afhankelijk zijn van diezelfde vrijheid. Je zou toch anders verwachten.
Oppositie was niet langer mogelijk en de stichting gleed onder invloed van onprofessioneel gedrag, in het bijzonder door een gebrek aan een moreel kompas, steeds verder af. De bestuursnotulen van eind 2002 meldden dat de schoondochter van een van de bestuurders bereid was gevonden om een wettelijk verplichte accountantscontrole uit te voeren die bedoeld was om te toetsen of een subsidieregeling juist was uitgevoerd. Dat was geheel tegen de regels in. Ik vraag me af of er daar ook iets onder de pet gehouden werd, en zo ja, wat dat dan was. Hoe lang ging dat door?
Eind 2005 vond een vergadering plaats over de toekomst van Ateliers ’93. Een bestuurder intimideerde daar aanwezige onderhuurders door een kritische kunstenaar opdracht te geven om de vergadering te verlaten. Als hij niet verdween, dan zou de bestuurder de politie bellen, zo liet hij weten. Deze kunstenaar werd onder druk gezet om zijn atelier te ontruimen. Begin 2007 dreigde het bestuur met een buitengerechtelijke ontruiming en liet alle sloten van het pand vervangen, zodat zijn atelier voor hem onbereikbaar werd.
In 2009 gaven bestuurders Marcel G. en Anita H. een valse verklaring af bij de Kamer van Koophandel, waarbij gesteld werd dat zij in 2008 bestuurder werden bij stichting Ateliers ’93, terwijl dat in werkelijkheid plaatsvond in 2004, resp. 2006.

Waarom werd Ateliers ’93 opgeheven?

Voor veel mensen zal het een raadsel zijn waarom stichting Ateliers ’93 als bij donderslag is opgeheven. In de vorige week ter visie gelegde conceptnota Kunst en Cultuur 2014-2020 staat Ateliers ’93 immers nog genoemd als aanvullende kunstinstelling, die voor 2014 een subsidie mag verwachten van €5680. Begin dit jaar heeft het CDA zich nog sterk gemaakt voor deze kunstenaarsorganisatie door het college van b&w op te roepen mee te werken aan het realiseren van betaalbare huisvesting per 1-1-2014. Er zou dan een probleem gaan ontstaan, omdat de door de gemeente gesubsidieerde huurperiode voorbij was. Maar voor wie weet heeft van onbehoorlijk bestuur, zoals hierboven beschreven, is het niet echt een verrassing. Als je een capabele penningmeester eruit werkt en vervangt door een nitwit, als je het onmogelijk maakt om kritische vragen te stellen, als je als bestuurder niet je verantwoordelijkheid durft te nemen, dan is dat vragen om moeilijkheden. Je brengt daarmee je organisatie in steeds slechter vaarwater. Door het niet toelaten van kritiek schiep het bestuur van Ateliers ’93 een een situatie, waarin men dacht de wijsheid in pacht te hebben. Dat blijkt nu ineens niet zo te zijn. De voormalige bestuurders, die de stichting geliquideerd hebben, zitten dieper in de moeilijkheden dan ooit.

De gemeente lijkt machteloos, maar is het niet

Al sinds begin 2007 heb ik onbehoorlijk bestuur bij Ateliers ’93 meermaals onder de aandacht gebracht van de gemeente. Ik heb er daarbij op aan gedrongen in te grijpen. Tijdens de vorige collegeperiode heeft toenmalig wethouder van Cultuur dhr. Ter Ellen in 2008 toegezegd dat hij de bestuurders voor zou houden dat zij integer dienen te handelen en de wet- en regelgeving dienen na te leven. Dat leidde tot niets, want binnen de kortste keren werd de wet opnieuw overtreden. De gemeente was daarvan op de hoogte, maar deed niets. Wethouder Mulder is sinds maart van dit jaar op de hoogte van de misstanden uit het vorige decennium. Helaas vond hij het niet nodig om met een klokkenluider een gesprek aan te gaan. Op 25 juni j.l. verdedigde hij in de commissie Sociaal het bestuur van Ateliers ’93 nog door o.a. te suggereren dat er sprake zou zijn van “min of meer persoonlijke problematiek” tussen mij en het bestuur van Ateliers ’93. De wethouder beschikte op dat moment echter over documenten waaruit onmiskenbaar blijkt dat bestuurders van Ateliers ’93 zich in het verleden schuldig hebben gemaakt aan o.a. illegale repressie en liegen tegen de Kamer van Koophandel.

Gaan we op herhaling?

Ateliers ’93 heeft voor 28 oktober a.s. een gezamenlijk fractiespreekuur aangevraagd om de penibele huisvestingssituatie met de raadsleden te bespreken. Zij hopen op steun van de gemeente. De situatie lijkt veel op die in de herfst van 2008. Toen leverde druk op de raadsleden een huursubsidie op van minimaal €50.000, waardoor de huren voor de kunstenaars na de verhuizing per 1-1-2009 van een slooppand naar het huidige pand betaalbaar bleven. Dat is nu ook de inzet. Ik zou het zeer onverstandig van de gemeente vinden als er opnieuw onbekommerd steun wordt gegeven, zoals in 2008 het geval was. Nog nooit heeft de top van Ateliers ’93 zich moeten verantwoorden voor de wanprestaties die in een reeks van jaren geleverd zijn.
Volgens dhr. Goudszwaard van EMGA bestaan er plannen om vanuit de puinhopen van Ateliers ’93 een nieuwe organisatie op te tuigen. Ik zie geen heil in een nieuwe organisatie. Ik denk dat er een andere weg gekozen moet worden, als de gemeente deze groep in de steek gelaten kunstenaars uit de nood wil helpen. Het beste lijkt mij om de groep onder te brengen bij de stichting Woon- en Werkruimte Kunstenaars. Dat is een solide en vertrouwenwekkende organisatie zonder schandalen. Daar kan eventueel een pand aan toevertrouwd worden. Dat zou ook het huidige pand kunnen zijn. De gemeente moet zien te voorkomen dat aan knoeiers nog meer subsidie verspild wordt. Speciaal in deze barre tijd van voortdurende bezuinigingen is het belangrijk om te zorgen dat subsidie goed besteed wordt.

De puinhoop is te groot geworden

Deze informatie heb ik op internet geplaatst om iedereen te informeren die banden had met de geliquideerde stichting Ateliers ’93 te Hengelo, en niet op de hoogte is van de liquidatie. TCTubantia zal hierover pas volgende week publiceren. Er komen ongetwijfeld nog meer onthullingen. Op dit weblog zijn ze te volgen.
Het is te hopen dat de gemeente dit keer niet wegkijkt en opnieuw doet alsof er niets aan de hand is. De puinhoop is inmiddels te groot geworden om te bagatelliseren. Bestuurders van gesubsidieerde instellingen dienen integer te handelen en de wet- en regelgeving na te leven. De gemeente zou dat een zorg moeten zijn.

Update per 16-12-2013: een puinhoop in het kwadraat

Hierboven schreef ik dat de puinhoop rond Ateliers '93 te groot is geworden om te bagatelliseren, maar niets blijkt minder waar. In een gesprek vorige maand met wethouder van Financiën en Cultuur Wieger Mulder, eveneens van de locale partij Burgerbelangen, bleek dat hij het niet met mij eens is als ik ex-bestuurders van Ateliers '93 onbetrouwbaar en incompetent noem. Toch beschikt de wethouder over bewijzen van hun leugenachtigheid, en is het evident dat zij uit angst hun organisatie hebben opgedoekt. Ik verbaas me er dan ook niet over dat de gemeente steun verleent aan een nieuw in het leven geroepen stichting Ateliers '93, die op 28 november het licht zag. Gelukkig wel met een ander bestuur, maar zonder dat er iets geleerd is van het verleden. Hoe lang kan dat goed gaan?
Op 10 december 2013 ontvingen alle fractievoorzitters van de gemeenteraad van Hengelo ernstige aantijgingen aan mijn adres van een lid van de gemeenteraad, wier gedrag ik bekritiseerd had. Klaarblijkelijk zijn er in Hengelo bestuurders die geen behoefte hebben aan betrokken burgers. Ik heb geprobeerd misstanden aan de kaak te stellen, maar dat werd niet gewaardeerd. Integendeel, ik ondervond alleen tegenwerking. Mijn motivatie om mij in te zetten voor een beter Hengelo is inmiddels tot een dieptepunt gedaald. Ik heb dan ook besloten daar geen energie meer in te stoppen. Dit weblog stopt op 10 december met mijn stelling dat mensenrechten ook gelden in Nederland, dus ook in Hengelo. Dat lijkt een open deur, maar is geen vanzelfsprekendheid zo is mij gebleken.

Update 21-3-2014: lente!
De definitieve uitslag van de gemeenteraadsverkiezing wijst uit dat Burgerbelangen, de partij van het hierboven genoemde raadslid, gehalveerd is.  De persoon in kwestie verdwijnt uit de raad, en ook wethouder Mulder mag wat anders gaan doen. Een mooi resultaat. Hoera voor de democratie!

woensdag 2 oktober 2013

Luchthaven Twente stap verder naar heropening


Met de ondertekening van de concessieovereenkomst tussen ADT Twente en het consortium Reggeborgh/Aviapartner  vorige week vrijdag is de heropening van de luchthaven Twente een stap dichterbij gekomen. Opvallend bij deze gebeurtenis was dat alleen Dik Wessels van Reggeborgh zijn handtekening zette. Bij de ondertekening ontbrak een vertegenwoordiger van Aviapartner n.v., de Europese bagage-afhandelaar die garant schijn te staan voor de nodige knowhow voor het opstarten en in bedrijf houden van een luchthaven. Met die afwezigheid hoeft overigens niets mis mee te zijn, hoewel die wel vragen oproept.

ADT Twente sloot de concessieovereenkomst met Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente b.v. Opvallend is dat de enige bestuurder daarvan Twente Support b.v. is. En de enige bestuurder en aandeelhouder van Twente Support b.v. is Reggeborgh Invest b.v. De enige bestuurder en aandeelhouder van Reggeborgh Invest b.v. is Reggeborgh Bestuur b.v. De enige bestuurder van de laatstgenoemde is de stichting Administratiekantoor Aandelen D. Wessels Rijssen met Dik Wessels en twee anderen als bestuurder. De Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente heeft dus maar een bestuurder, nl. miljardair Dik Wessels en dat is opmerkelijk. Er zijn echter bij de Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente meerdere aandeelhouders in het spel. Volgens de Kamer van Koophandel is er geen verplichting voor een b.v. om de namen van de aandeelhouders te onthullen als er meerdere aandeelhouders zijn, dus blijft het schimmig wie of wat erachter zit.* We weten wel zeker dat dat Dik Wessels is, met nog een of meer andere partijen. Het is aannemelijk dat Aviapartner de andere of een van de andere aandeelhouders is. Onduidelijk is hoe de aandelenverhouding werkelijk ligt. Is dat 50/50, dan hebben zowel Reggeborgh als Aviapartner uiteindelijk evenveel in te brengen. Maar het kan bijvoorbeeld ook 60/40 in het voordeel van Wessels zijn. Het zou me niet verbazen als ook hier Wessels de spin in het web is, die hoe dan ook aan alle touwtjes trekt. Wessels heeft geen enkele ervaring met het exploiteren van een luchthaven. Hij heeft een bagage-afhandelaar er met de haren bijgesleept om om zich te kunnen kwalificeren als luchthavenexploitant. In hoeverre heeft Aviapartner nog iets in te brengen? Gelet op de eisen die gesteld zijn aan de exploitant en ten behoeve van de democratische controle zouden Reggeborgh en Aviapartner bekend moeten maken hoeveel aandelen van de Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente b.v. zij in bezit hebben.

  Marken bij de nadering van Schiphol. 
  Vliegen is prachtig, maar erg vervuilend. Het zou niet gesubsidieerd moeten worden.
Wessels is vooral een bouwer. Dat komt mooi uit, want er moet veel gebouwd worden op en rondom de opnieuw op te starten luchthaven. Volgens mij gaat Wessels dikke winsten maken op de bouw die gepaard gaat met de heropening van het vliegveld. Voorspellingen van deskundigen geven aan dat het vliegveld niet rendabel zal worden. Als het over tien jaar niet loopt, dan is het voor Wessels denk ik geen ramp als het failliet zou gaan. Hij is dan al lang binnen. Maar de luchthaven gaat natuurlijk niet zomaar failliet. De gemeente Enschede en de provincie Overijssel zitten er tot over hun oren in. Ze zullen dat niet zomaar laten gebeuren. Ik denk dat ze alle Twentse gemeenten onder druk zullen zetten om mee te betalen aan het dekken van de verliezen als de luchthaven een marginale onderneming blijft. Dan wordt het voor de gemeenschap een bodemloze put. Jammer van al dat geld, dat ook zinvol besteed zou kunnen worden.

Natuurlijk zou het ook kunnen dat de luchthaven tegen alle verwachtingen in een miljoenenpubliek trekt en daardoor een groot succes wordt. Dat heeft wel als keerzijde dat o.a. de Oldenzaalse wijk Zuid Berghuizen, de Hengelose wijken Groot Driene en Veldwijk, en het dorp De Lutte veel lawaaioverlast te verduren zullen krijgen. En veel buitengebieden, die voor de recreatie van stadsbewoners van belang zijn, zoals Boerskotten bij Oldenzaal en het Sterrebos bij Hengelo, zullen hun rust verliezen en daarmee een groot deel van hun waarde.
Onder druk van VOLT (Vereniging Omwonenden Luchthaven Twente) heeft ADT Twente vorige week de vluchtroutes aan de openbaarheid moeten prijsgeven. Wie wil zien hoe de ontworpen vluchtroutes lopen kan hier videoanimaties van de routes bekijken, waarbij ook een indicatie wordt gegeven van de te verwachten geluidsoverlast. De vraag is wel of deze weergaven het geluid correct weergeven, want het maakt veel uit of verouderde lawaaibakken of supermoderne geluidsarme vliegtuigen worden ingezet. In de gemeenteraad van Losser zijn al vragen gesteld over de consequenties van de vliegroutes voor m.n. De Lutte. Ik ben benieuwd of er ook in de gemeenteraad van Hengelo aandacht voor deze aanstormende lawaaideken komt. Groot Driene kan lawaai verwachten van 90-100 dB, iets van een elektrische grasmaaier tot een drilboor.

Luchthaven Twente wordt een succes, en dan wordt de regio een lawaaiput; of de luchthaven wordt een mislukking, en dan wordt het een financiële molensteen om de nek. In beide gevallen geen fijn vooruitzicht. Helemaal zeker is het nog niet dat de luchthaven er komt, want de Europese Commissie moet zich nog uitspreken over o.a. de vraag of er sprake is van verboden staatssteun. Zie in dit verband ook www.volt-twente.nl voor meer informatie.

* Update 3-10:
Volgens J. Glazenburg stond er op het moment van ondertekenen 1 aandeelhouder vermeld in het handelsregister en dat was Twente Support b.v. Op enig moment na de ondertekening is een deel van de aandelen in de Exploitatiemaatschappij Vliegveld Twente b.v. overgedragen aan een of meerdere andere aandeelhouders.