Bezuinigen op onkruidbestrijding

Hengelo moet de komende jaren miljoenen bezuinigen. Een werkgroep van ambtenaren heeft 150 bezuinigingsvoorstellen uitgewerkt, maar onkruidbestrijding zat er niet bij. Gisteravond was de eerste van twee inspraakmomenten en dit was mijn bijdrage:  

Geachte bestuurders van de gemeente Hengelo,

U heeft uw ambtenaren opdracht gegeven om zonder enige beperking te zoeken naar posten waarop bezuinigd zou kunnen worden. Tot mijn verbazing komt onkruidbestrijding niet voor in het overzicht. Ik vind dat merkwaardig, want op dit item kan naar mijn mening voor tienduizenden euro’s bezuinigd worden. Twee tot driemaal per groeiseizoen worden stoepen en straten in Hengelo bespoten met het vergif Roundup om ze te ontdoen van wilde flora. Het kan echt heel wat minder. Hiervoor draag ik de volgende vier argumenten aan:

1                 Het is niet duurzaam

Omvangrijk gebruik van vergif in een stedelijke omgeving is gevaarlijk voor de gezondheid en het is niet duurzaam. Zo staat Roundup onder verdenking kankerverwekkend te zijn en de hersenen aan te tasten. Het kan ons ziek en dom maken, en het is dan ook niet voor niets dat het gebruik door gemeenten per 1 januari a.s. verboden is. Ook het alternatieve gif dat de gemeente vanaf volgend jaar overweegt te gebruiken is niet echt een verbetering. Gifgebruik op grote schaal is onwenselijk in de stad. Gelukkig zijn er alternatieven voor vergif: branden, borstelen en besprenkelen met heet water, maar elke methode belast het milieu, en zou slechts beperkt ingezet moeten worden.

2                 Het is veelal overbodig

Inheemse flora is pas een probleem als het zo hoog opgroeit dat het de doorgang belemmert. Veel soorten blijven echter zo laag, dat ze alleen visueel een probleem vormen. Op straten is veel verkeer, zodat daar alleen minuscule tredplantjes kunnen gedijen. Daar is niet of nauwelijks beheer nodig. Omdat we minder lopen dan vroeger kunnen tussen stoeptegels planten hoger opgroeien, maar één keer ingrijpen per seizoen is daar meer dan voldoende.

3                 Zwerfafval vormt het echte probleem

Het probleem met ongewenst groen ligt voor een belangrijk deel tussen de oren. We moeten af van het idee dat inheemse flora op stoepen en straten de stad er verwaarloosd en vies uit laat zien. Een stad krijgt een vies en verwaarloosd uiterlijk door de bergen zwerfafval, die je overal ziet rondslingeren. We kunnen ons beter daar op richten, en ondertussen genieten van het groen dat de natuur ons gratis schenkt.

4                 Schakel de burger in

Burgers zullen gaan klagen als wilde flora minder vaak bestreden wordt. Deze klachten kan de gemeente echter goed pareren. De tijden zijn veranderd: Hengelo staat steeds meer met de rug tegen de muur. Elk dubbeltje moet omgedraaid worden. Het geeft geen pas om bij de bestrijding van wildgroei een spic-en-span beleid te voeren, waar elders gekort gaat worden op duurzaamheid, kwetsbare mensen of nuttige instellingen. Burgers die er van wakker liggen dat zij meer groen tussen de stoeptegels aantreffen dan ze gewend zijn kunnen natuurlijk zelf die plantjes tussen de voegen wegtrekken. We willen toch naar een participatiesamenleving? Dan moet de gemeente niet alle gras voor de voeten van burgers wegmaaien.

     

Ik zou het op prijs stellen als de gemeente een bezuiniging op onkruidbestrijding serieus gaat overwegen. Ik denk dat het zinvoller is om te investeren in mensen, nuttige instellingen en een duurzame ontwikkeling, dan in het nodeloos oppoetsen van stoeptegels en straatstenen.

N.B. Een dag eerder had de gemeente Hengelo natuurorganisaties ingelicht dat per 1 januari 2016 onkruid bestreden gaat worden met stoom. Dat bericht bereikte mij te laat.

Hengelo spuit weer met vergif

  Hengelo spuit weer met RoundUp

De gemeente Hengelo spuit weer met vergif op stoepen en straten om zo elk spoortje spontaan groen de kop in te drukken. Hoewel het gebruik van RoundUp  voor onkruidbestrijding binnen de bebouwde kom eind volgend jaar verboden wordt gaat Hengelo er nog mee door. Wel laat de gemeente op drie plekken in de stad pilots uitvoeren om te onderzoeken wat het beste alternatief is. De rest van de stad krijgt gewoon twee keer per jaar een sproeibeurt met RoundUp. Het gif kun je niet zien, dus maakt bijna niemand zich daar druk over. Wat wel te zien is is het verschrompelen van het groen. Dan ziet het er weer netjes uit, heet het. Iedereen dik tevreden. Wat houden we er toch vreemde opvattingen op na.

Vandaag is het Wilbert aan de beurt. Je kunt beter uit de buurt blijven van de spuitkar, want het gif verwaait. De man op de kar is te beklagen, want hij zit er de hele dag met z'n neus er bovenop. 

Natuur grote verliezer van Luchthaven Twente

Oldenzaal is klaar met de luchthaven

Hoera voor de gemeente Oldenzaal! Gisteravond bleek tijdens een speciale raadsvergadering over luchthaven Twente dat de nieuwe gemeenteraad de ontwikkeling van de luchthaven volledig afwijst. Applaus! Negen jaar geleden kon men nog leven met een beperkte luchthaven ‘in het groen’, maar inmiddels is het vertrouwen in gebiedsontwikkelaar ADT volledig verdwenen. Dat komt niet uit de lucht vallen.

ADT heeft gefaald

Oude beuken op de Lonnekerberg kun je vergeten

Tubantia van vanochtend maakt melding van een brief van het ministerie van I&M aan ADT van 19-12-2011, waarin ADT wordt opgedragen om alle noodzakelijke analyses uit te voeren, waaronder hoogtebeperkingen rond de luchthaven, vanwege goede werking van navigatie en luchtverkeerscommunicatie. De analyse van hoogtebeperkingen door bomen is door ADT niet uitgevoerd. Waarom niet? ADT-directeur Van der Ree: “Er was nog geen exacte duidelijkheid over de vliegroutes. Bovendien heeft de zaak een tijdje stil gelegen. Er was geen exploitant voor de luchthaven.” Het klinkt allemaal als smoesjes van een stout jongetje. Als gevolg van het falen van ADT sluit op 17 april de bezwaartermijn luchthavenbesluit, MER en bijbehorende bestemmingsplannen zonder dat duidelijk is welke bomen getopt of gekapt zullen worden. Dat wordt namelijk pas in de loop van mei bekend. De voorzitter van ADT Peter den Oudsten, tevens burgemeester van Enschede, geeft ondertussen geruststellende verklaringen af dat er hooguit 200 bomen zullen sneuvelen. Dat vind ik volstrekt ongeloofwaardig; die man roept maar wat om mensen die zich zorgen maken over de aantasting van de natuur af te houden van bezwaar maken tegen het luchthavenbesluit. Omdat hier zo’n schimmig spel is gespeeld denk ik dat we beter uit kunnen gaan van het ergste scenario dat er duizenden, zo niet tienduizenden grote bomen getopt of gekapt zullen worden. Een ambtenaar van I&M vertelde mij dat niet ADT of de gemeente Enschede bepaalt welke bomen moeten verdwijnen, maar dat dit de taak is van de Luchtvaartinspectie. Gemeente Losser en Natuurmonumenten gaan uit van honderden hectares bos die gekapt of ernstig beschadigd zullen worden. 

Geen nieuwe natuur rond de luchthaven

Gisteren publiceerde Landschap Overijssel over nog een aspect van het luchthavenbesluit met verstrekkende gevolgen voor de natuur in het hart van Twente. Bij de voorbereiding van de zienswijze kwam LO tot de conclusie dat de aanleg van maar liefst 245 hectare nieuwe natuur, waartoe de provincie al besloten heeft, volgens de regels van het ontwerp-luchthavenbesluit niet gerealiseerd kan worden. Het gaat hierbij onder meer om natuur die verplicht wordt aangelegd in verband met de Ecologische Hoofdstructuur (EHS). Ook de compensatienatuur om de negatieve gevolgen voor de natuur van het te ontwikkelen vliegveld te compenseren kan niet worden gerealiseerd. Dat is bijzonder wrang.

Om vogels weg te houden mag 256 ha nieuwe natuur niet aangelegd worden
(illustratie Landschap Overijssel)

Ik citeer hier Landschap Overijssel:

Wat is er aan de hand?

Artikel 12 van het ontwerp-besluit, het zogenaamde ‘Beperkingengebied vogelaantrekkende bestemmingen en grondgebruik’ bepaalt ondermeer dat binnen een straal van 6 kilometer van de start- en landingsbaan geen bestemming of gebruik van nieuwe natuurgebieden is toegestaan. Dit verbod geldt niet als op de dag vóór de inwerkingtreding van het luchthavenbesluit de bestemming of het gebruik rechtmatig was. Bestaande natuurterreinen, zoals bijvoorbeeld het Kristalbad mogen dus blijven bestaan.

Wat betekent dit nu precies?

Net als bij de bomenkap hebben we de gevolgen in kaart gebracht. Deze kaart hebben we vervolgens vergeleken met de kaart van de omgevingsverordening van de provincie Overijssel uit 2013. Hierin staat ondermeer beschreven welke nieuwe natuurgebieden in het kader van de Ecologische Hoofdstructuur gerealiseerd moeten worden, onder andere in verband met de Europese regelgeving van Natura2000.

Omdat het bestemmingsplan bepaalt wat de bestemming is van gronden en omdat de als natuur te ontwikkelen gronden nu nog een andere bestemming hebben, zal in veel gevallen de inrichting van gebieden tot natuur niet gerealiseerd kunnen worden. Een tegenstrijdigheid dus, want de omgevingsverordening bepaalt dat op bepaalde plaatsen natuur ingericht moet worden en het luchthavenbesluit verbiedt natuur op die zelfde gronden.”

Maak bezwaar nu het nog kan

Landschap Overijssel adviseert om uiterlijk vandaag, 15 april, een zienswijze tegen het ontwerp-luchthavenbesluit in te dienen, als men dit per post wil doen. Het is immers essentieel dat het poststempel op de envelop als datum uiterlijk 16 april aangeeft. Bij overschrijding ben je niet ontvankelijk. LO geeft een voorbeeld van een zienswijze, die gemakkelijk individueel is aan te passen. Een persoonlijke toets is belangrijk, omdat de zienswijze dan afzonderlijk moet worden gelezen. Anders belandt deze op de grote hoop van volstrekt identieke zienswijzen.

Het is ook mogelijk om een zienswijze digitaal in te dienen door middel van het formulier van het Centrum Publieksparticipatie (dit kan tot en met 17 april).

Meer informatie http://bomen-in-hengelo.blogspot.nl/p/luchthaven-twente-hoofdpijndossier.html

Aktie tegen bomenkap Airport Twente

Bliksemactie tegen luchthaven

Natuurmonumenten heeft een bliksemactie opgezet om tegenstand te bieden aan massale bomenkap ten behoeve van het opstarten van  Airport Twente. Ze bieden iedereen die het een slecht idee vindt om duizenden oude bomen te kappen in de bossen rondom de beoogde luchthaven een mogelijkheid om daartegen in verzet te komen. Help mee deze onzinnige en destructieve  kapplannen te voorkomen en spreek je uit tegen de komst van een volstrekt overbodig vliegveld! Op de site van Natuurmonumenten kan een digitaal formulier ondertekend worden om een officieel bezwaar in te dienen tegen het ontwerp-luchthavenbesluit, dat momenteel ter inzage ligt. Iedereen kan tot en met 15 april reageren op

https://www.natuurmonumenten.nl

Door bezwaar te maken kunnen mensen die oog hebben voor de natuur het kappen van duizenden waardevolle oude bomen helpen voorkomen. Natuurmonumenten verzamelt alle ‘zienswijzen’ en biedt ze staatssecretaris Mansveld van Infrastructuur & Milieu aan.

Duizenden bomen kappen

  Kap voor vliegveld bij Hilversum 

  (foto Natuurmonumenten)

In het ontwerp-luchthavenbesluit staan de gebieden aangegeven waar speciale regels van kracht worden om veilig vliegverkeer te garanderen. Alle bomen boven een bepaalde hoogte moeten daar verdwijnen of halverwege afgezaagd worden om het mogelijk te maken dat vliegtuigen op de automatische piloot kunnen landen. Landschap Overijssel heeft becijferd dat het kan gaan om 15.000 tot 20.000 bomen. In gevaar zijn onder meer de prachtige bossen van Boerskotten, de Lonnekerberg en bij de koepel op de Tankenberg. Bossen met grote waarde voor de natuur, maar ook voor recreanten en lokale bevolking, zullen van hun pracht ontdaan worden als deze plannen doorgaan. Natuurmonumenten wil dit niet laten gebeuren. “Prachtige oude bossen onherstelbaar aantasten voor een luchthaven waarvan nut en noodzaak nooit zijn aangetoond. Dat vinden wij ontoelaatbaar”, aldus Menno Huge van Natuurmonumenten.

Geluidsoverlast

Behalve dat oude bossen worden uitgekleed, geeft het vliegveld straks ernstige geluidsoverlast in grote delen van Twente, waardoor het in de vele natuurgebieden daar nooit meer stil zal zijn. Het gaat niet alleen om herrie van passagiersvliegtuigen, maar ook om  het geronk van talloze kleine vliegtuigjes, de zogenaamde General Aviation. Sportvliegtuigjes vliegen laag en cirkelen vaak langdurig boven natuurgebieden, waardoor ze veel overlast kunnen geven. 

Nut en noodzaak van Luchthaven Twente zijn nooit aangetoond, bovendien heeft de regio al een vliegveld: vlak over de grens ligt Flughaven Münster-Osnabrück. Daarom wil Natuurmonumenten dat de gesloten militaire vliegbasis een andere bestemming krijgt die wel winst oplevert voor mensen en de natuur.

Bezwaar maken

In het voorgenomen Luchthavenbesluit staat dat iedereen zijn mening hierover mag geven door een zienswijze in te dienen. Spreek je uit en maak bezwaar zolang het nog kan! Via de site van natuurmonumenten kan dat tot en met 15 april. Je kunt ook een zelf geschreven zienswijze indienen. Dat kan tot 17 april. De gemeente Losser heeft daarvoor een voorbeeld op de eigen site gezet. Losser verwacht dat er 200-250 hectare aan bos vlakdekkend gekapt of voor meer dan de helft van de hoogte getopt moet worden. Een ramp voor Twente als dit doorgaat!

Meer informatie http://bomen-in-hengelo.blogspot.nl/p/luchthaven-twente-hoofdpijndossier.html

Inloopbijeenkomst ADT en open brief

  Geluidscontouren 

Onderstaande flyer is door Stichting Lonnekerberg (StiL) uitgedeeld tijdens de inloopbijeenkomst met ADT en het Ministerie van I&M eergisteren bij Frans op den Bult. Iedereen die wil kan morgen nog zelf met medewerkers van ADT en het Ministerie gaan praten: zondag 23 maart van 10.00 tot 14.00 uur in het bezoekerscentrum ‘BUZZterminal’ dat is ingericht aan Vliegveldweg 333 in Enschede. Er is veel te zien, en ze doen hun best om de ontstane onrust over de kap van grote aantallen oude bomen in natuurgebieden rondom de basis de kop in te drukken. Donderdag bij Frans op den Bult werd al wel togegeven dat honderden te grote bomen zullen moeten verdwijnen. ADT of het ministerie maken niet uit welke bomen dat zijn; dat doet nl. de luchtvaartinspectie. Pas in mei is bekend welke bomen door de inspectie in de ban zijn gedaan. Maar eerder al sluit de termijn dat je bezwaar kunt maken: dat kan tot 17 april. Ze hebben het weer mooi geregeld, en het enige wat we kunnen doen is uitgaan van het ergste, en bezwaar maken tegen de kap. De kap en eventuele schadevergoedingen worden ook nog eens betaald door het Rijk, dus door u en ik. Exploitant en miljardair Dik Wessels komt in een gespreid bedje. Maar het ergste is dat het in een groot gebied rondom de luchthaven aan de grond verpest wordt. 
Een medewerker van ADT gaf toe dat er nog steeds geen aanvrage is gedaan voor de staatssteuntoets. Er kan geen sprake zijn van een luchthaven als Brussel geen groen licht geeft. Binnen 2-3 weken zal de aanvrage de deur uit gaan. We zullen zien...

Inmiddels heeft Daphne Dertien, statenlid voor GroenLinks, een open brief geschreven aan burgemeester van Enschede Den Oudsten, tevens bestuurder van ADT. Ze roept hem op om geen handtekening te zetten onder een geheime overeenkomst, zodat Enschede en Twente een andere keuze kunnen maken nu het college, voorstander van de luchthaven, geen meerderheid meer in de gemeenteraad van Enschede heeft.

Duizenden bomen kappen voor vliegveld Twente?

  Boerskotten onder Oldenzaal. Andere bedreigde natuurgebieden zijn Haagse Bos

  en Lonnekerberg,  en Wildernis en Sterrebos bij Hengelo.

Duizenden oude bomen kappen voor het prestigeproject Airport Twente: voor sommigen is niets te dol. Iedereen die van natuur houdt is zich afgelopen vrijdag rot geschrokken. Tubantia publiceerde die dag een verhaal over de aanstaande kap van misschien wel 20.000 bomen in de onmiddellijke omgeving van vliegveld Twente. De Stichting Lonnekerberg (StiL) kwam tot die verbijsterende schatting na bestudering van het ontwerp- luchthavenbesluit, dat kort daarvoor door ADT ter inzage is gelegd. Het gaat om bomen in de obstakelvrije zones, die in verband met de veiligheid van opstijgende en landende vliegtuigen rondom de luchthaven ingesteld zullen worden. Bij elkaar een gebied van een slordige 8 x 10 km. De bomen blijken te hoog. Voor een naar verwachting onrendabel vliegveld dreigen ambitieuze bestuurders met weinig gevoel voor realiteit het groene hart van de stedendriehoek Enschede-Hengelo-Oldenzaal, met bij elkaar een kwart miljoen inwoners, grondig te verpesten. En dat terwijl alle seinen op rood staan. De EU wil immers dat er een einde komt aan de wildgroei van regionale luchthavens, die al te vaak eindeloze subsidieslurpers blijken te zijn. Meer dan 90% van alle luchthavens wereldwijd met minder dan 1 miljoen passagiers heeft in 2012 met verlies gedraaid, meldde het magazine Airport World. Eelde komt ondanks een dure baanverlenging maar niet uit het slop. Maastricht moest vorig jaar met overheidsgeld weer eens gered worden van een faillissement. Maar ondertussen blijven bestuurders maar geloven dat Twente wel degelijk winstgevend zal zijn. Alle reden om na drie maanden het weblog Bomen-in-Hengelo weer uit de motteballen te halen. Niet dat ik de illusie heb dat dat ook maar iets zal helpen, maar ik wil ook niet stilzwijgend aan de kant blijven staan. Het is nog niet helemaal duidelijk hoe het zit, want het ministerie van I&M stelt in reactie op het artikel in Tubantia dat de meeste bomen kunnen blijven staan. De vraag is wat je daarvan moet geloven. Mochten de kapplannen toch doorgaan, dan zijn we het spoor goed bijster. En we mogen er ook nog zelf aan meebetalen, want de kosten komen niet ten laste van de exploitant, miljardair Wessels, maar van het Rijk. 

Bezwaar maken tegen het ontwerp-luchthavenbesluit kan nog tot 17 april. Het digitale formulier om bezwaar te maken vind je hier. Iedereen die dat wil kan bezwaar maken.

Meer kritische achtergrondinfo over de luchthaven op www.volt-twente.nl. Overzichtspagina info voor- en tegenstanders van de luchthaven: Luchthaven Twente hoofdpijndossier.

Mensenrechten gelden ook in Nederland

Het is vandaag 65 jaar geleden dat de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens door een groot aantal landen werd ondertekend. We moeten deze belangrijke rechten, zoals de vrijheid van meningsuiting en het recht op een eerlijk proces, in ere houden. Dat gaat niet vanzelf, en daarom is het belangrijk om bij deze verjaardag stil te staan en iets te doen voor mensen die gedupeerd zijn wegens het schenden van hun fundamentele rechten. Voor een aantal van hen organiseert Amnesty International deze maand een wereldwijde schrijfmarathon, waaraan naar verwachting meer dan een miljoen mensen in bijna 80 landen zullen deelnemen. Het gaat bijvoorbeeld om de vrijlating van de Saudische Mohammad al-Qahtani die vastzit omdat hij een mensenrechtenorganisatie heeft opgericht, en om gerechtigheid voor Yorm Bopha uit Cambodja, die een jaar geleden tot drie jaar veroordeeld werd vanwege haar geweldloze strijd tegen gedwongen huisuitzettingen, maar ook voor Miriam Lopez uit Mexico, die gemarteld en verkracht is door militairen. Meer informatie over deze schrijfactie is te vinden op de landelijke site van Amnesty.

    In het pand Nieuwstraat 6 kan iedereen zich aansluiten bij de internationale
schrijfactie van Amnesty dankzij de vrijwilligers van de afdeling Hengelo

Hengelo heeft een actieve afdeling van Amnesty met 22 enthousiaste vrijwilligers. De afdeling wist voor deze schrijfmarathon tijdelijk een leegstaand winkelpand aan de Nieuwstraat op nr. 6 te betrekken. Op alle woensdagen en zaterdagen tot en met 21 december kan iedereen die dat wil daar kant en klare brieven ondertekenen, waarin gevraagd wordt om vrijlating van gewetensgevangenen of vervolging van schenders van mensenrechten. De winkel is open van 11 tot 17 uur.

Bij de tiende verjaardag van de Universele Verklaring, in 1958, zei Eleanor Roosevelt, de weduwe van de grote Amerikaanse president Roosevelt, dat de mensenrechten volgens haar beginnen op kleine plaatsen: in kantoren, fabrieken en werkplaatsen. Zij vond dat mensenrechten door de gemeenschap gedragen moeten worden, ook in alledaagse situaties. Anders hebben ze weinig betekenis. Dat betekent dat we elkaar die rechten moeten gunnen, overal waar we onder elkaar verkeren. We zouden elkaar niet de mond moeten snoeren omdat een bepaalde boodschap ons onwelgevallig is. Toch gebeurt dat soms, ook in Hengelo.

Opvallend is dat we bij mensenrechten denken aan de andere kant van de wereld, niet aan de situatie in ons eigen land. Dat blijkt uit publieksonderzoek van het College voor de Rechten van de Mens, aldus Trouw van vandaag. “Nederlanders herkennen de mensenrechten niet als hun eigen recht of dat van een ander in het geding is”, aldus voorzitter Laurien Kosters. Drie op tien kunnen spontaan geen enkel mensenrecht noemen. Als je je rechten niet kent weet je ook niet wanneer ze onder druk komen te staan. Kosters: “Men denkt dat het allemaal goed geregeld is met onze mensenrechten, maar uit recente voorbeelden blijkt dat mensenrechten nog regelmatig onderwerp van discussie zijn.” We moeten alert blijven, want altijd zullen er mensen zijn die anderen de rechten willen ontzeggen die zij voor zichzelf wel opeisen.

Silent Snow draait in Hengelose bibliotheek

   Hondenspan in de vroege ochtend

De bijzondere film Silent Snow draait donderdag a.s. om 20.00 uur in de bibliotheek van Hengelo. De film gaat over de ernstige gevolgen van het gebruik van pesticiden voor de gezondheid van steeds meer mensen in de wereld. Silent Snow draaide al in veel Nederlandse en buitenlandse bioscopen, van Mexico tot China, van Canada tot Kenia.

Pipaluk, een jonge Inuit, reist naar drie continenten, op zoek naar de stille moordenaar die haar volk en voedsel vergiftigt. POP’s (Persistent Organic Pollutants) zoals DDT zijn al lange tijd verboden, maar worden nog steeds in veel landen geproduceerd en gebruikt. Met oceaanstromen en de wind worden ze naar de poolgebieden vervoerd waar ze zich ophopen in het vet van walvissen en zeehonden, het dieet van de Inuit. Het veroorzaakt er ziektes als kanker en onvruchtbaarheid, en recent onderzoek toont aan dat kinderen met hoge concentraties van dit gif in hun bloed een significant lager IQ hebben.

“Het gif hoopt zich op in je lichaam en je geeft het door aan je kinderen door borstvoeding” weet de Groenlandse Pipaluk. Ze wil graag kinderen en het steekt haar dat zij en haar volk vergiftigd worden door deze onafbreekbare pesticiden. In Silent Snow gaat ze op zoek naar de achtergronden van wat een wereldwijd ecologisch drama blijkt te zijn. In de poolgebieden leven de mensen aan het eind van de voedselketen en zij merken nu als eerste de gevolgen van het overvloedige gebruik van pesticiden over de hele wereld. Overal waar Pipaluk komt stuit ze op de chemische lobby die gezonde alternatieven in de landbouw, industrie en gezondheidszorg onmogelijk maakt. Maar ze ontmoet ook mensen die daar tegen strijden, vaak tegen de verdrukking in. De film van Jan van den Berg en Pipaluk Knudsen-Ostermann toont prachtige beelden van het poollandschap. Meer over Silent Snow: http://www.silentsnow.org/nl/home

De Natuur- en Milieuraad (NMRH) heeft de film naar Hengelo gehaald. De toegang is gratis.

Ook in Nederland heeft het gebruik van pesticiden ernstige gevolgen voor het milieu en onze

gezondheid. De nieuwste gewasbeschermingsmiddelen zijn vele malen giftiger dan hun voorgangers en zorgen voor een versnelde afbraak van ons ecosysteem. De massale sterfte onder bijen is slechts een van de uitingsvormen. Een veelgebruikt gif als RoundUp, dat nog steeds door de gemeente Hengelo in de stad wordt gebruikt bij de bestrijding van wilde flora, staat onder verdenking kanker en de ziekte van Parkinson te veroorzaken. Bestrijdingsmiddelen zijn met name schadelijk voor kinderen die nog in ontwikkeling zijn, alsdus kinderarts Sauer van het UMC Groningen in Zembla van 8-1-2011.Ook in ons land zullen kinderen die  in een omgeving wonen waar veel met gif gespoten wordt minder slim worden. Wetenschappers stellen dat de toelatingsprocedure in ons land voor bestrijdingsmiddelen volstrekt achterhaald is en voor schijnzekerheid zorgt. In de toelatingsprocedure wordt niet gemeten hoveel giftige bestanddelen in de lucht komen en door omwonenden worden ingeademd. Ook wordt er niet gekeken naar de effecten van mengsels van giftige stoffen.

Na de film doet Paul Cohn verslag van de resultaten van fijnstofmetingen die dit jaar zijn gehouden met een nieuwe techniek op i-phones. Fijnstof kan de gezondheid ernstige schade toebrengen. De gevaren ervan worden net als die van pesticiden door onze overheid erg onderschat.

Grote waterteunisbloem woekert in Weusthagpark

Grote waterteunisbloem bedreigt natuur van plassen van Rientjes in Weusthagpark Hengelo

In het water van de plassen van Rientjes, die deel uitmaken van het nieuwe Weusthagpark in het noorden van Hengelo, woekert op circa 20 plaatsen de grote waterteunisbloem. Deze exoot, die oorspronkelijk alleen in Zuid Amerika voorkomt, was tot 2011 vrij verkrijgbaar in tuincentra in ons land, maar de verkoop werd in dat jaar verboden vanwege de groeiende overlast en schade die deze plant, eenmaal uitgezet in de vrije natuur, kan aanrichten. Er is een plek aan de zuidoever van een van de meertjes waar de waterteunisbloem afgelopen zomer heeft gebloeid. Dat duidt erop dat de plant daar al een of enkele jaren groeit. De bloeistengels waren bijna een meter hoog, terwijl op alle andere plekken de plant nog niet verder is gekomen dat het beginstadium: in het water liggende stengels van enkele meters. De bloemen lijken op die van de teunisbloem, maar ze zijn kleiner en het geel is intenser. Het is een mooie plant, maar hij hoort in onze natuur niet thuis en wat veel belangrijker is: hij draagt de dood met zich mee.

De waterteunisbloem is de dood in de pot voor wateren als de plassen van Rientjes, voormalige kleigaten net ten noorden van de A1 in het noordelijke deel van het nieuwe Weusthagpark, dat nog bezig is zijn vorm te krijgen. De plant is een woekeraar van de ergste soort. Stengels kunnen gemakkelijk afbreken en door de wind naar een andere locatie worden geblazen, om daar uit te groeien tot een nieuwe plant. Wortels die blijven zitten kunnen ook weer uitgroeien. Deze plant had eigenlijk nooit verkocht mogen worden. Een vijver in een particuliere tuin groeit er binnen de kortste keren mee dicht. In de oude kleigaten van Rientjes duurt dat wel wat langer, maar het resultaat is hetzelfde. Als er niet wordt ingegrepen, dan groeit op termijn de hele boel dicht met een vlechtwerk van in het water liggende meterslange uitlopers. Dat kan zo’n dicht tapijt vormen, dat het lijkt alsof je er kunt lopen. Dat kan gevaarlijk zijn voor kinderen. De enorme plantengroei trekt zoveel zuurstof uit het water, dat alle leven in de plassen uiteindelijk door zuurstofgebrek afsterft. Wat we dan overhouden zijn dode, dichtgegoeide meren.

De plassen van Rientjes vormen een belangrijk natuurgebied midden in de stad. De meertjes zijn in trek bij allerlei vogelsoorten, zoals ijsvogel, kuifeend, dodaars, brand- en grauwe gans, aalscholver, blauwe reiger, kleine bonte specht en nog vele andere. Vandaag heb ik het waterschap ingelicht over de ‘besmetting’ met de waterteunisbloem. Het is onontkoombaar dat er ingegrepen moet worden. Niets doen is geen optie. Ik hoop wel dat dat gebeurt met respect voor de rijke natuur van de meertjes. Ik heb ervoor gepleit om de oeverbegroeiing zo veel mogelijk te sparen. De meertjes zullen al een klap krijgen door de transformatie tot een stadspark, met de daarbij behorende aanleg van infrastructuur in de vorm van paden. De recreatiedruk zal toenemen. Aan de noordoever zullen drastische veranderingen plaats gaan vinden door het afdekken van asbeststort uit het verleden en door de aanleg van een brug. Het is te hopen dat er na afloop nog iets van deze rijke natuur overblijft.

Herdenking staatsgreep tegen Allende in Lambooijhuis

Eergisteren vond in kunstenaarssociëteit Lambooijhuis in Hengelo de opening plaats van een bijzondere expositie. Het ging om de herdenking van de coup van Pinochet tegen de wettig gekozen president van Chili Allende. Dat was op 11 september precies 40 jaar geleden. De hele maand november is de expositie te zien met o.a. foto’s van Allende op De Dag, en zijn enkele dagen na de coup in Washington vermoorde minister van buitenlandse zaken Orlando Letelier.

  Het late zondagmiddaglicht weerspiegelt de ruiten van het Lambooijhuis

  op een foto van president Allende (l) op 11 september 1973

Allende zette zich in voor een Chili dat meer kansen zou geven aan mensen aan de onderkant van de samenleving. Dat viel in slechte aarde bij het rijke deel van de bevolking, zoals grootgrondbezitters. Die zetten de middenklasse op tegen het socialistische experiment van Allende, waardoor de samenleving ontwricht dreigde te raken. Op 11-9-1973 greep een militaire junta de macht, en startte een harde repressie. Allende pleegde zelfmoord, waarna Pinochet 17 jaar lang aan de macht bleef. Er zijn in die tijd 300.000 mensen opgepakt, waarvan er 30.000 langdurig gevangen gezet zijn. Van deze groep zijn er zo’n 20.000 gemarteld. Circa 2000 mensen zijn vermoord, en er zijn 1000 vermisten.

De dag 11 september 1973 is vergelijkbaar met wat 10 mei 1940 was voor ons land. In beide gevallen een machtsovername door een horde gewetenloze figuren, hoewel de uitwerking verschillend was. In Chili volgde meteen terreur, terwijl de nazi’s zich in ons land in het begin nog gedeisd hielden. Maar het aantal doden was hier in Nederland uiteindelijk heel veel groter dan in Chili, wat voor een groot deel veroorzaakt werd door de vervolging van de Joodse bevolking. Misschien dat de nabijheid van de oorlog in de tijd en de enorme effecten van de nazistische repressie het mogelijk hebben gemaakt dat in de jaren 70 Chileense vluchtelingen in ons land met open armen ontvangen werden. Kom daar nu maar eens om!

Hoewel het Lambooijhuis een kunstenaarssociëteit is, spotte ik maar één beeldend kunstenaar. Misschien was er ook een dichter, en in elk geval enkele muzikanten, zoals Ivan Vargas, die zo prachtig “gracias por la vida” (bedankt voor het leven) zong, heel indrukwekkend. Patricia Dávila Carvacho, een van de velen die na de staatsgreep naar Nederland vluchtte, vertelde hoe onder Pinochet heel langgerekte muurschilderingen gemaakt werden, omdat de schilders niet hoger kwamen dan iemand kon schilderen die op de schouder van een ander stond. Die schilderingen verhaalden van wat er gebeurd was. Ze riep kunstenaars op om het verleden vast te leggen.

Stichting Ateliers ’93 is morsdood

Hier klopt iets niet

Voor velen kwam het als een verrassing: kunstenaarsinitiatief stichting Ateliers ’93 is uit haar lijden verlost. Na een langdurig ziekbed van 12 jaar werd zij op 3-9-2013 opgeheven. Uit informatie van de Kamer van Koophandel bleek dat het ging om een zogenaamde turboliquidatie. Bij de Kamer is gemeld dat er geen vermogen, positief of negatief, meer in de stichting zit. Een vereffenaar en een melding in een dagblad is in dat geval niet vereist. De stichting wordt dan zonder verdere plichtplegingen opgeheven verklaard.

Maar hier klopt iets niet: de stichting, die 17 kunstenaarsateliers verhuurt, huurt zelf 1000 m2 commerciële ruimte van projectontwikkelaar EMGA. Het contract is aangegaan per 1-1-2009 en loopt door na 1-1-2014. Het contract is niet rechtsgeldig opgezegd, aldus dhr. Goudszwaard van EMGA. Ateliers ’93 heeft van EMGA een prima nieuwe regeling voor 2014 aangeboden gekregen met een sterk verlaagde huur, maar die is door het bestuur afgewezen. Goudszwaard vreest dat na 1 januari a.s. de huur niet meer betaald zal worden en sluit niet uit dat EMGA de twee bestuurders in dat geval persoonlijk aansprakelijk zal stellen. Dat lijkt mij geen slecht idee.

We mogen het niet weten

In de contacten tussen het bestuur van Ateliers ’93 en EMGA werd de opheffing wekenlang verzwegen. Pas twee weken geleden kwam de aap uit de mouw en werd Emga van de opheffing op de hoogte gesteld. Zelf had ik gisteren contact met ex-werkneemster en woordvoerster van de geliquideerde stichting José Verstappen, die weigerde uitleg te geven over de opheffing. Ook bleek gisteren dat de gemeente, de subsidiegever van Ateliers ’93, niet van de opheffing op de hoogte is. Beleidsambtenaar Cultuur Klaske Buis was verbaasd en wist van niets. Ook een van de onderhuurders, Derya Zenginoglu, tevens raadslid voor Burgerbelangen, zei gisteren niet op de hoogte te zijn. De site en de facebookpagina van de stichting zwijgen als het graf over de liquidatie.

Het ziekbed van Ateliers ‘93

Onder kunstenaars, 2011, houtskool op papier, ©. Dit is het meest pijnlijke en

confronterende groepsportret van Hengelose kunstenaars dat ooit gemaakt is.

Twaalf jaar geleden kregen wanbetalers veel invloed op het bestuur van deze sociale verhuurder van atelierruimte. Het gevolg was dat de penningmeester onder druk werd gezet om af te treden. Hij werd vervangen door iemand die bewezen had dat zij niet met geld kon omgaan. De voormalige penningmeester kreeg eind 2002 een dreigbrief van het stichtingsbestuur, dat bijna geheel uit kunstenaars bestond. Het bestuur beval hem om voortaan te zwijgen over het verleden, want anders zou het huurcontract van zijn atelier ontbonden worden. Ik verbaas me er nog steeds over dat kunstenaars vijanden werden van de vrijheid van meningsuiting, terwijl zij voor hun werk afhankelijk zijn van diezelfde vrijheid. Je zou toch anders verwachten.

Oppositie was niet langer mogelijk en de stichting gleed onder invloed van onprofessioneel gedrag, in het bijzonder door een gebrek aan een moreel kompas, steeds verder af. De bestuursnotulen van eind 2002 meldden dat de schoondochter van een van de bestuurders bereid was gevonden om een wettelijk verplichte accountantscontrole uit te voeren die bedoeld was om te toetsen of een subsidieregeling juist was uitgevoerd. Dat was geheel tegen de regels in. Ik vraag me af of er daar ook iets onder de pet gehouden werd, en zo ja, wat dat dan was. Hoe lang ging dat door?

Eind 2005 vond een vergadering plaats over de toekomst van Ateliers ’93. Een bestuurder intimideerde daar aanwezige onderhuurders door een kritische kunstenaar opdracht te geven om de vergadering te verlaten. Als hij niet verdween, dan zou de bestuurder de politie bellen, zo liet hij weten. Deze kunstenaar werd onder druk gezet om zijn atelier te ontruimen. Begin 2007 dreigde het bestuur met een buitengerechtelijke ontruiming en liet alle sloten van het pand vervangen, zodat zijn atelier voor hem onbereikbaar werd.

In 2009 gaven bestuurders Marcel G. en Anita H. een valse verklaring af bij de Kamer van Koophandel, waarbij gesteld werd dat zij in 2008 bestuurder werden bij stichting Ateliers ’93, terwijl dat in werkelijkheid plaatsvond in 2004, resp. 2006.

Waarom werd Ateliers ’93 opgeheven?

Voor veel mensen zal het een raadsel zijn waarom stichting Ateliers ’93 als bij donderslag is opgeheven. In de vorige week ter visie gelegde conceptnota Kunst en Cultuur 2014-2020 staat Ateliers ’93 immers nog genoemd als aanvullende kunstinstelling, die voor 2014 een subsidie mag verwachten van €5680. Begin dit jaar heeft het CDA zich nog sterk gemaakt voor deze kunstenaarsorganisatie door het college van b&w op te roepen mee te werken aan het realiseren van betaalbare huisvesting per 1-1-2014. Er zou dan een probleem gaan ontstaan, omdat de door de gemeente gesubsidieerde huurperiode voorbij was. Maar voor wie weet heeft van onbehoorlijk bestuur, zoals hierboven beschreven, is het niet echt een verrassing. Als je een capabele penningmeester eruit werkt en vervangt door een nitwit, als je het onmogelijk maakt om kritische vragen te stellen, als je als bestuurder niet je verantwoordelijkheid durft te nemen, dan is dat vragen om moeilijkheden. Je brengt daarmee je organisatie in steeds slechter vaarwater. Door het niet toelaten van kritiek schiep het bestuur van Ateliers ’93 een een situatie, waarin men dacht de wijsheid in pacht te hebben. Dat blijkt nu ineens niet zo te zijn. De voormalige bestuurders, die de stichting geliquideerd hebben, zitten dieper in de moeilijkheden dan ooit.

De gemeente lijkt machteloos, maar is het niet

Al sinds begin 2007 heb ik onbehoorlijk bestuur bij Ateliers ’93 meermaals onder de aandacht gebracht van de gemeente. Ik heb er daarbij op aan gedrongen in te grijpen. Tijdens de vorige collegeperiode heeft toenmalig wethouder van Cultuur dhr. Ter Ellen in 2008 toegezegd dat hij de bestuurders voor zou houden dat zij integer dienen te handelen en de wet- en regelgeving dienen na te leven. Dat leidde tot niets, want binnen de kortste keren werd de wet opnieuw overtreden. De gemeente was daarvan op de hoogte, maar deed niets. Wethouder Mulder is sinds maart van dit jaar op de hoogte van de misstanden uit het vorige decennium. Helaas vond hij het niet nodig om met een klokkenluider een gesprek aan te gaan. Op 25 juni j.l. verdedigde hij in de commissie Sociaal het bestuur van Ateliers ’93 nog door o.a. te suggereren dat er sprake zou zijn van “min of meer persoonlijke problematiek” tussen mij en het bestuur van Ateliers ’93. De wethouder beschikte op dat moment echter over documenten waaruit onmiskenbaar blijkt dat bestuurders van Ateliers ’93 zich in het verleden schuldig hebben gemaakt aan o.a. illegale repressie en liegen tegen de Kamer van Koophandel.

Gaan we op herhaling?

Ateliers ’93 heeft voor 28 oktober a.s. een gezamenlijk fractiespreekuur aangevraagd om de penibele huisvestingssituatie met de raadsleden te bespreken. Zij hopen op steun van de gemeente. De situatie lijkt veel op die in de herfst van 2008. Toen leverde druk op de raadsleden een huursubsidie op van minimaal €50.000, waardoor de huren voor de kunstenaars na de verhuizing per 1-1-2009 van een slooppand naar het huidige pand betaalbaar bleven. Dat is nu ook de inzet. Ik zou het zeer onverstandig van de gemeente vinden als er opnieuw onbekommerd steun wordt gegeven, zoals in 2008 het geval was. Nog nooit heeft de top van Ateliers ’93 zich moeten verantwoorden voor de wanprestaties die in een reeks van jaren geleverd zijn.

Volgens dhr. Goudszwaard van EMGA bestaan er plannen om vanuit de puinhopen van Ateliers ’93 een nieuwe organisatie op te tuigen. Ik zie geen heil in een nieuwe organisatie. Ik denk dat er een andere weg gekozen moet worden, als de gemeente deze groep in de steek gelaten kunstenaars uit de nood wil helpen. Het beste lijkt mij om de groep onder te brengen bij de stichting Woon- en Werkruimte Kunstenaars. Dat is een solide en vertrouwenwekkende organisatie zonder schandalen. Daar kan eventueel een pand aan toevertrouwd worden. Dat zou ook het huidige pand kunnen zijn. De gemeente moet zien te voorkomen dat aan knoeiers nog meer subsidie verspild wordt. Speciaal in deze barre tijd van voortdurende bezuinigingen is het belangrijk om te zorgen dat subsidie goed besteed wordt.

De puinhoop is te groot geworden

Deze informatie heb ik op internet geplaatst om iedereen te informeren die banden had met de geliquideerde stichting Ateliers ’93 te Hengelo, en niet op de hoogte is van de liquidatie. TCTubantia zal hierover pas volgende week publiceren. Er komen ongetwijfeld nog meer onthullingen. Op dit weblog zijn ze te volgen.

Het is te hopen dat de gemeente dit keer niet wegkijkt en opnieuw doet alsof er niets aan de hand is. De puinhoop is inmiddels te groot geworden om te bagatelliseren. Bestuurders van gesubsidieerde instellingen dienen integer te handelen en de wet- en regelgeving na te leven. De gemeente zou dat een zorg moeten zijn.

Update per 16-12-2013: een puinhoop in het kwadraat

Hierboven schreef ik dat de puinhoop rond Ateliers '93 te groot is geworden om te bagatelliseren, maar niets blijkt minder waar. In een gesprek vorige maand met wethouder van Financiën en Cultuur Wieger Mulder, eveneens van de locale partij Burgerbelangen, bleek dat hij het niet met mij eens is als ik ex-bestuurders van Ateliers '93 onbetrouwbaar en incompetent noem. Toch beschikt de wethouder over bewijzen van hun leugenachtigheid, en is het evident dat zij uit angst hun organisatie hebben opgedoekt. Ik verbaas me er dan ook niet over dat de gemeente steun verleent aan een nieuw in het leven geroepen stichting Ateliers '93, die op 28 november het licht zag. Gelukkig wel met een ander bestuur, maar zonder dat er iets geleerd is van het verleden. Hoe lang kan dat goed gaan?

Op 10 december 2013 ontvingen alle fractievoorzitters van de gemeenteraad van Hengelo ernstige aantijgingen aan mijn adres van een lid van de gemeenteraad, wier gedrag ik bekritiseerd had. Klaarblijkelijk zijn er in Hengelo bestuurders die geen behoefte hebben aan betrokken burgers. Ik heb geprobeerd misstanden aan de kaak te stellen, maar dat werd niet gewaardeerd. Integendeel, ik ondervond alleen tegenwerking. Mijn motivatie om mij in te zetten voor een beter Hengelo is inmiddels tot een dieptepunt gedaald. Ik heb dan ook besloten daar geen energie meer in te stoppen. Dit weblog stopt op 10 december met mijn stelling dat mensenrechten ook gelden in Nederland, dus ook in Hengelo. Dat lijkt een open deur, maar is geen vanzelfsprekendheid zo is mij gebleken.

Update 21-3-2014: lente!
De definitieve uitslag van de gemeenteraadsverkiezing wijst uit dat Burgerbelangen, de partij van het hierboven genoemde raadslid, gehalveerd is.  De persoon in kwestie verdwijnt uit de raad, en ook wethouder Mulder mag wat anders gaan doen. Een mooi resultaat. Hoera voor de democratie!

Zie ook Waar is het vermogen van Ateliers '93? en Verwarring omtrent de ondergang van Ateliers '93

Luchthaven Twente stap verder naar heropening

Met de ondertekening van de concessieovereenkomst tussen ADT Twente en het consortium Reggeborgh/Aviapartner  vorige week vrijdag is de heropening van de luchthaven Twente een stap dichterbij gekomen. Opvallend bij deze gebeurtenis was dat alleen Dik Wessels van Reggeborgh zijn handtekening zette. Bij de ondertekening ontbrak een vertegenwoordiger van Aviapartner n.v., de Europese bagage-afhandelaar die garant schijn te staan voor de nodige knowhow voor het opstarten en in bedrijf houden van een luchthaven. Met die afwezigheid hoeft overigens niets mis mee te zijn, hoewel die wel vragen oproept.

ADT Twente sloot de concessieovereenkomst met Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente b.v. Opvallend is dat de enige bestuurder daarvan Twente Support b.v. is. En de enige bestuurder en aandeelhouder van Twente Support b.v. is Reggeborgh Invest b.v. De enige bestuurder en aandeelhouder van Reggeborgh Invest b.v. is Reggeborgh Bestuur b.v. De enige bestuurder van de laatstgenoemde is de stichting Administratiekantoor Aandelen D. Wessels Rijssen met Dik Wessels en twee anderen als bestuurder. De Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente heeft dus maar een bestuurder, nl. miljardair Dik Wessels en dat is opmerkelijk. Er zijn echter bij de Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente meerdere aandeelhouders in het spel. Volgens de Kamer van Koophandel is er geen verplichting voor een b.v. om de namen van de aandeelhouders te onthullen als er meerdere aandeelhouders zijn, dus blijft het schimmig wie of wat erachter zit.* We weten wel zeker dat dat Dik Wessels is, met nog een of meer andere partijen. Het is aannemelijk dat Aviapartner de andere of een van de andere aandeelhouders is. Onduidelijk is hoe de aandelenverhouding werkelijk ligt. Is dat 50/50, dan hebben zowel Reggeborgh als Aviapartner uiteindelijk evenveel in te brengen. Maar het kan bijvoorbeeld ook 60/40 in het voordeel van Wessels zijn. Het zou me niet verbazen als ook hier Wessels de spin in het web is, die hoe dan ook aan alle touwtjes trekt. Wessels heeft geen enkele ervaring met het exploiteren van een luchthaven. Hij heeft een bagage-afhandelaar er met de haren bijgesleept om om zich te kunnen kwalificeren als luchthavenexploitant. In hoeverre heeft Aviapartner nog iets in te brengen? Gelet op de eisen die gesteld zijn aan de exploitant en ten behoeve van de democratische controle zouden Reggeborgh en Aviapartner bekend moeten maken hoeveel aandelen van de Exploitatiemaatschappij Luchthaven Twente b.v. zij in bezit hebben.

  Marken bij de nadering van Schiphol. 

  Vliegen is prachtig, maar erg vervuilend. Het zou niet gesubsidieerd moeten worden.

Wessels is vooral een bouwer. Dat komt mooi uit, want er moet veel gebouwd worden op en rondom de opnieuw op te starten luchthaven. Volgens mij gaat Wessels dikke winsten maken op de bouw die gepaard gaat met de heropening van het vliegveld. Voorspellingen van deskundigen geven aan dat het vliegveld niet rendabel zal worden. Als het over tien jaar niet loopt, dan is het voor Wessels denk ik geen ramp als het failliet zou gaan. Hij is dan al lang binnen. Maar de luchthaven gaat natuurlijk niet zomaar failliet. De gemeente Enschede en de provincie Overijssel zitten er tot over hun oren in. Ze zullen dat niet zomaar laten gebeuren. Ik denk dat ze alle Twentse gemeenten onder druk zullen zetten om mee te betalen aan het dekken van de verliezen als de luchthaven een marginale onderneming blijft. Dan wordt het voor de gemeenschap een bodemloze put. Jammer van al dat geld, dat ook zinvol besteed zou kunnen worden.

Natuurlijk zou het ook kunnen dat de luchthaven tegen alle verwachtingen in een miljoenenpubliek trekt en daardoor een groot succes wordt. Dat heeft wel als keerzijde dat o.a. de Oldenzaalse wijk Zuid Berghuizen, de Hengelose wijken Groot Driene en Veldwijk, en het dorp De Lutte veel lawaaioverlast te verduren zullen krijgen. En veel buitengebieden, die voor de recreatie van stadsbewoners van belang zijn, zoals Boerskotten bij Oldenzaal en het Sterrebos bij Hengelo, zullen hun rust verliezen en daarmee een groot deel van hun waarde.

Onder druk van VOLT (Vereniging Omwonenden Luchthaven Twente) heeft ADT Twente vorige week de vluchtroutes aan de openbaarheid moeten prijsgeven. Wie wil zien hoe de ontworpen vluchtroutes lopen kan hier videoanimaties van de routes bekijken, waarbij ook een indicatie wordt gegeven van de te verwachten geluidsoverlast. De vraag is wel of deze weergaven het geluid correct weergeven, want het maakt veel uit of verouderde lawaaibakken of supermoderne geluidsarme vliegtuigen worden ingezet. In de gemeenteraad van Losser zijn al vragen gesteld over de consequenties van de vliegroutes voor m.n. De Lutte. Ik ben benieuwd of er ook in de gemeenteraad van Hengelo aandacht voor deze aanstormende lawaaideken komt. Groot Driene kan lawaai verwachten van 90-100 dB, iets van een elektrische grasmaaier tot een drilboor.

Luchthaven Twente wordt een succes, en dan wordt de regio een lawaaiput; of de luchthaven wordt een mislukking, en dan wordt het een financiële molensteen om de nek. In beide gevallen geen fijn vooruitzicht. Helemaal zeker is het nog niet dat de luchthaven er komt, want de Europese Commissie moet zich nog uitspreken over o.a. de vraag of er sprake is van verboden staatssteun. Zie in dit verband ook www.volt-twente.nl voor meer informatie.

* Update 3-10:
Volgens J. Glazenburg stond er op het moment van ondertekenen 1 aandeelhouder vermeld in het handelsregister en dat was Twente Support b.v. Op enig moment na de ondertekening is een deel van de aandelen in de Exploitatiemaatschappij Vliegveld Twente b.v. overgedragen aan een of meerdere andere aandeelhouders.

Marianne Thieme pleit in Droomrede voor duurzame economie

In jagerskledij gestoken speechte Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren gisteren op Prinsjesdag haar Droomrede. Zij pleitte voor respect voor de grenzen van de aarde en keerde zich tegen het najagen van onmogelijke groeiscenario's: 

'De niet-aflatende aandacht voor de groei van de economie zal plaats moeten maken voor een gezonde dosis kwaliteitsverbetering van leven en leefomgeving. Dat is een roep om méér, maar niet om meer geld, meer groei of meer consumeren, maar om meer mededogen, meer duurzaamheid, meer dierenwelzijn, meer biodiversiteit, meer geluk, meer perspectief, meer vertrouwen. Vervuilers moeten niet langer gesubsidieerd worden. Niet via enorme landbouwsubsidies vanuit de EU die vrijwel de helft van het Europese budget opslokken, maar ook niet via subsidies op fossiele brandstoffen. We kunnen daar jaarlijks miljarden op besparen, wanneer we bereid zijn het traditionele denken te verlaten.'

Thieme stelt dat niet langer korte termijn belangen van mensen centraal zouden moeten staan, maar juist de belangen van onze planeet, met daaruit afgeleid de lange termijn belangen van al haar bewoners, dus ook de onze. We hebben een economie nodig die zich beweegt binnen de grenzen die de aarde aan kan. Onze kleine planeet zal binnen twee generaties door 11 miljard mensen bewoond worden. We kunnen niet op de oude voet verder gaan.  

De tekst van de Droomrede is hier te lezen.

Meer stadsnatuur op Hengelose braaklanden zeer welkom

TC Tubantia van vandaag bracht een krachtig pleidooi voor meer stadsnatuur op braakliggende terreinen in de stad. Jan Zwienenberg van de KNNV, de vereniging voor veldbiologie, pleitte voor meer ruimte voor de natuur en minder ingrijpen bij de circa dertig braaklanden die Hengelo rijk is, en die vaak al vele, vele jaren wachten op nieuwbouw die maar niet van de grond komt. Met de aanhoudende economische crisis zullen de meeste nog vele jaren braak blijven liggen. Wat een rijkdom zou het aan de stad toevoegen als de natuur daar meer haar gang zou kunnen gaan. Vaak worden deze terreinen meerdere keren per jaar gemaaid. Dat gaat ten koste van de op natuurlijke wijze ontstane bloemenrijkdom. Op een braakliggend terrein vestigen zich al gauw zo’n 30 tot 40 soorten wilde planten, die, als ze eenmaal bloeien, aantrekkelijk zijn voor vlinders en bijen.

  Terrein aan de Marskant voor het maaien: kleine vos op vlinderstruik

Een mooi voorbeeld is het terrein aan de Marskant, waar tot acht jaar geleden het politiebureau stond. Dit terrein is erg afwisselend. Er is een vochtig gedeelte in de buurt van de Berflobeek, een stuk met veel puin aan de straatzijde, en een zandig deel daar tussenin. Er groeien meer dan 40 soorten planten. Exoten als vlinderstruik, schijnhulst, Japanse wijnbes en schijnacacia groeien er naast inheemse flora zoals guldenroede, klaproos, wilgenroosje, wilde bertram, melkdistel en boerenwormkruid. Zoveel diversiteit trekt veel vlinders aan, waaronder distelvlinder, atalanta, dagpauwoog, kleine vos, koolwitje en luzernevlinder. Omdat eigenaar woningbouwcorporatie Welbions hier regelmatig maait, kunnen de vlinderstruiken op het terrein niet hoger groeien dan een meter, terwijl ze gemakkelijk drie meter hoog kunnen worden als je ze met rust laat. Hoe het terrein verandert na een maaibeurt laten de foto’s van eind augustus en begin september goed zien. Van een groen paradijsje naar een barre vlakte: wordt daar iemand blij van?

Wilde kruiden vallen niet bij iedereen in de smaak. Wie er niet door gecharmeerd is heeft het al gauw over onkruid, en waar dat groeit, heet het niet netjes te zijn. Dat kan de achtergrond zijn van veel geklaag over de braaklandjes. Nog onlangs liet het bestuur van voetbalvereniging WBO een noodkreet uitgaan over ‘manshoog onkruid’ tegenover hun pand. Maar zouden deze mensen nu echt een kaalslagvlakte prefereren boven een bloemenweelde? Kunnen we nog wel samenleven met de natuur of zijn we dat verleerd?

  De plek van het voormalige politiebureau aan de Marskant na het maaien

Het terrein aan de Marskant zou er veel op vooruit gaan als er minder aan gedaan wordt. Er zit bodemvervuiling, en dat maakt dat het niet geschikt is voor tijdelijke invulling als een stadsmoestuin. Het beste zou zijn om hier, midden in de stad, de natuur meer ruimte te geven door nog maar één keer per jaar te maaien, maar dan wel later in het jaar, als de bloei voorbij is. Daarbij zou het een goed idee zijn om in elk geval de vlinderstruiken bij het maaien te sparen, zodat ze kunnen uitgroeien. Deze heesters zijn erg waardevol voor vlinders, die het in ons land steeds moeilijker krijgen. Vlinders zijn te beschouwen als vliegende bloemen. Als zij verdwijnen, dan gaat er iets bijzonders verloren.

Jan Zwienenberg heeft al meerdere keren een beroep op de gemeente gedaan om meer ruimte te scheppen voor stadsnatuur op braakliggende terreinen. Dat heeft nog niet veel opgeleverd. Het zou mooi zijn als de gemeente zich zou willen inspannen om op dit vlak iets te bereiken. Zij zou een beroep kunnen doen op eigenaren van braaklandjes, zoals Welbions, om mee te werken aan een natuurlijker, kleurrijker en daardoor aantrekkelijker stad. Het onderwerp valt onder de verantwoordelijkheid van GroenLinks wethouder Janneke Oude Alink, en je zou daarom verwachten dat zij niet afwijzend staat tegenover dit idee.

Belangrijk in dit verband is dat de natuur zelf de mogelijkheden benut die wij haar bieden. Als je de natuur haar werk laat doen ben je goedkoop uit. Je hoeft hooguit een beetje te begeleiden. Vergelijk dat eens met de andere kant van het spectrum: het Wij-land Lange Wemen, waar hoge kosten zijn gemaakt om van een braakland, dat bezig was om vanzelf te vergroenen, een puinvlakte te maken. Er moeten nog meer kosten gemaakt worden om daar een laag geel zand op aan te brengen en dat af te dekken met plastic gras. Dan pas heb je een voetgolfterrein. Behalve het geld zijn er nog meer kosten: luchtvervuiling van vrachtwagens en bulldozers. En dan was er nog de vervuiling door resten plastic, die door het puin gemengd waren, en door de wind de stad in werden geblazen. Dat alles voor een tijdelijke invulling en onder de vlag van het Pact Verantwoord Maatschappelijk Ondernemen. Als veel mensen straks van de voetgolfbaan gebruik gaan maken is dat alles nog enigszins acceptabel, maar zo niet, wat moeten we er dan mee?

In Hengelo is de afgelopen decennia niet alleen veel steen, maar ook veel grijsheid op elkaar gestapeld. Wat meer natuur, wat meer kleur zou zou de stad heel wat spannender, levendiger en aangenamer maken.